پایگاه خبری ، فرهنگی و هنری فرهنگسرای زراوند

تنوع آب و هوايي گسترده در استان کرمان باعث ايجاد تنوع زيستي، چشم اندازها و محيطهاي طبيعي بسيار زيبا ، با ارزش و کم نظيري شده است.    

وجود ارتفاعات نسبتا بلند در مناطق مختلف اين استان، ايجاد تنوع آب و هوايي و به دنبال آن تنوع زيستي قابل توجهي و مواهب فراوان طبيعي را سبب شده است.
امروزه حفاظت از اين تنوع زيستي به عنوان يکي از استراتژيهاي مهم نظام برنامه ريزي استان کرمان مورد توجه قرار گرفته است.
مديريت اکوتوريسم در ايران با توجه به روند رو به رشد جمعيت و کاهش منابع نفتي، نه تنها يک نياز که يک الزام براي رشد و توسعه جامعه است.
در چند دهه اخير برنامه ريزان، مديران و مجريان امور در سطح جهان با توجه به فقر منابع درآمدزا بر روي اکوتوريسم سرمايه گذاري هاي کلاني انجام داده اند.
اين پديده نه تنها موجب حفاظت از اکوسيستم ها و محيط هاي طبيعي سالم براي زيست بلکه به توليد درآمد و ارزآوري قابل توجهي منجر مي شود.
يکي از جنبه هاي قابل تاکيد و ارزشمند مناطق چهارگانه، بهره وريهاي تفرجگاهي از اراضي مناسب آنها به شمار مي روند.
مناطق چهارگانه از نظر ارزشهاي زيباشناسي در رقابت با ساير کانونهاي تفرجگاهي نظير پارکهاي جنگلي از ويژگي و برتري هاي قابل توجهي برخوردارند.
يکي از مناطقي که از امکانات تفرجگاهي و طبيعت زيبا و چشم اندازي بي نظير برخوردار است پارک ملي خبر (Khabr) و پناهگاه حيات وحش روچون در جنوب شرقي شهرستان بافت مي باشد.
اين منطقه يکي از قديمي ترين مناطق حفاظت شده سازمان حفاظت محيط زيست محسوب مي شود که از جاذبه هاي گردشگري همانند تنوع اقليمي، زيستگاهي و گونه هاي قابل توجه برخوردار است.
اين پارک با وسعت 170 هزار هکتار و دارا بودن گونه هاي جانوري و گياهي نادر، بومي و حمايت شده، غارها، چشمه ها و چشم اندازي زيبا و منحصر بفرد از اهميت گردشگري بالايي برخوردار است.
در اين منطقه گياهان سردسيري و گرمسيري را در مجاور هم مي توان مشاهده کرد.
منطقه حفاظت شده بيدوييه بردسير نيز از سال 1375 با همين عنوان توسط اداره کل حفاظت محيط زيست استان کرمان حفاظت مي شود.
انواع گربه سانان نادر از جانوران حمايت شده اين منطقه محسوب مي شوند و مهمترين جمعيت زاد و ولدکننده و تعداد قابل توجهي از چهارپايان علفخوار و پرندگان قابل شکار در اين منطقه قرار دارند.
از نظر تنوع گياهي نيز منطقه حفاظت شده بيدوييه بردسير از اهميت خاصي برخوردار است بطوري که 260 گونه گياهي شامل گياهان مرتعي و دارويي در آن وجود دارد.
رودخانه کبوترخان و آب بنداني به همين نام در حاشيه اين منطقه همه ساله پذيراي صدها پرنده آبزي و کنارآبزي مي باشد که در استان کم نظير است.
تنوع زيستي، پستي و بلنديها و چشم اندازهاي طبيعي اين منطقه جاذبه هاي گردشگري منحصر بفردي را به وجود آورده است.
اين منطقه يکي از بهترين و مهمترين زيستگاهها براي آهو يا همان غزال ايراني در استان کرمان مي باشد.
پناهگاه حيات وحش مهروييه کهنوج هم در نزديکي شهرستان کهنوج در جنوب استان کرمان واقع شده است.
اين منطقه با آب و هواي گرم و مرطوب که از 30 سال پيش تاکنون حفاظت مي شود يکي ازقديمي ترين جنگلهاي کهور جنوب شرقي ايران را در خود جاي داده است.
پناهگاه حيات وحش مهروييه زيستگاه جوجه آوري "دراج" و "جيرفتي" دو گونه پرنده بومي ايران که از گونه هاي نادر و حمايت شده نيز مي باشند محسوب مي شود.
اين منطقه از جاذبه هاي علمي، آموزشي و زيباشناختي ويژه اي برخوردار است.
در مورد مناطق شکار ممنوع استان کرمان نيز بايد گفت در اين استان چهار منطقه شکار ممنوع به نامهاي کوه نودرهنگ رفسنجان، انجرک بافت، شهربابک و گودغول سيرجان وجود دارد.
منطقه شکار ممنوع نودرهنگ رفسنجان در 42 کيلومتري شمال غربي زرند و 45 کيلومتري رفسنجان قرار گرفته است.
اين منطقه با 250 هزار هکتار وسعت از سال 1366 با همين عنوان حفاظت مي شود.
منطقه شکار ممنوع نودرهنگ رفسنجان بين کوير نوق و سرزمين کويري سيريز و بافق يزد قرار گرفته و از کوهستانهاي مرتفع با اقليم نيمه خشک و دامنه هاي خشک کويري برخوردار است.
پوشش گياهي غالب اين منطقه درمنه همراه با معدودي گونه ختچه اي و درختي بنه، انجير و بادام وحشي است و در حاشيه نيز داراي تاغ، اسکنبيل و شور مي باشد.
مهمترين جانوران اين منطقه آهو، قوچ، ميش، کل و بز، پلنگ، گرگ، روباه، کفتار، خرگوش، کبک، تيهو، باقرقره و هوبره هستند.
منطقه شکار ممنوع انجرک رابر بافت نيز در سال 1366 انتخاب و مورد حفاظت قرار گرفت.
بلندترين قله اين منطقه 2809 متر بلندي دارد و از حيات وحش آن مي توان به کل و بز، قوچ و ميش، پلنگ، گراز، کفتار و پرندگاني مانند کبک، تيهو، باقرقره، کبوتر وحشي، عقاب و انواع پرندگان شکاري اشاره کرد.
اين منطقه استعداد توليد گونه هاي گياهي و جانوري را داراست و از چهارپايان علفخوار قابل شکار با ارزشي نيز برخوردار است.
منطقه شکار ممنوع شهربابک نيز از سال 1375 به عنوان منطقه شکار ممنوع اعلام شده است.
مساحت اين منطقه 100 هزار هکتار و از سيماي طبيعي کوهستاني و دشتي برخوردار است.
پوشش گياهي منطقه دربرگيرنده گونه هاي بنه، کهکم، ارژن، بادام کوهي، انجير وحشي و قسمتهاي نيمه بياباني آن داراي گونه هاي تاغ و کاروانکش است.
پستانداران اين منطقه کل و بز، قوچ و ميش، گرگ و روباه هستند و استعداد نگهداري آهو و پلنگ نيز در آن وجود دارد و کبک، تيهو، هوبره، باقرقره، و زاغ بور از مهمترين پرندگان منطقه شکار ممنوع شهربابک به شمار مي روند.
منطقه شکار ممنوع گود غول سيرجان هم در 40 کيلومتري غرب اين شهرستان واقع شده است.
مساحت اين منطقه 53 هزار هکتار و بلندترين ارتفاع آن کوه سياه با 2715 متر ارتفاع مي باشد.
پوشش گياهي اين منطقه مخصوصا در بخشهاي کم شيب و دشتي را گياه درمنه تشکيل مي دهد.
درختچه هاي قوسک، بنه و کهکم از مهمترين درختچه هاي اين منطقه محسوب مي شوند و مهمترين حيوانات آن نيز شامل کل و بز، قوچ و ميش، جبير، عقاب طلايي، سارگپه پابلند، دليجه، شاهين، کبک، تيهو، زاغ بور و هوبره هستند.
اگر چه اداره کل حفاظت محيط زيست استان کرمان تلاشهاي وسيعي را براي حفظ و نگهداري اين منابع خدادادي و طبيعي انجام داده و مي دهد اما نقش مردم و بهره گيري از مشارکتهاي مردمي براي حفظ محيط زيست امري غيرقابل انکار است .